Kendi kendime yabanci hallerde buluyorum kendimi... Sessizcem'e gelip sessizce okuyorum kendi yazdigim siirlerimi.. Hic uzaklasmadim ne kendimden ne de sevdigim herhangi birseyden, ama kendime bile suskunlastim.. Gecmisi...
"...uğuldayan ve hep uğuldayan bir orman kadar üşüyorum şimdi yanlış rüzgarlar esiyor dallarımda yanlış ve zehirli çiçekler açıyor kanımda kocaman gözleriyle bir çığlık su ve...
“Nereden geldiğimi ve nereye gittiğimi unutacak kadar yalnızım.. Öyle mutlu bir acı ki bu, bir süre daha tadını çıkarmak istiyorum. Nereye gittğimi sorup öğrenmek...
hayatım düğümlerle dolu.. çözmeye çalışıyorum, sona geldiğimde hep seni buluyorum..bütün acılarım senin yokluğunla başlıyorve ben bu yokluk duygusunu söküp atamıyorumkenara koyamıyorumyokluğunla başa çıkamıyorum. kalbim acıyor...
büyüdükçe artıyormuş insanın yalnızlığı bunu her geçen gün daha iyi anlıyorum.. ayrıca söylenildiği gibi zaman hiç iyi gelmiyormuş acılara.. kandırmışlar bizi.. zamanla daha çok özlüyorum...
Neden hep ağlatır bu şarkılar beni?Neden her yazanın sözleri acıtır içimi? Hayatımda hiç yaşamadığım duyguları bile hissedip neden ağlarım?Neden bunca karmaşık sorularım?Neden her gidenin arkasından...
Sorum yok; soranım yok Yolum yok; yordamım yok Bir çıkmaz sevdadayım Çekip vuranım yok Günüm yok; güneşim...
"Bir büyük sır söyleceğim sana Beceremem benSana benzer zamandan sözetmeyiSenden sözetmeyi beceremem benİnsanlar vardır hani istasyonlardaEl sallayan tren kalktıktan sonraYani ağırlığıyla göz yaşlarınınKolları yana düşer...
vermeli yüreğin eline en uygun kalemiyaz demeli yaz..aklından gelen yüreğinden geçeni..yüreğin elleri olur mu demeyoksa nasıl tutardı bir başka yüreğin ellerini?öylesinesessizce